Hoi Jezus,

Hier Bram,
God man hoe zie jij er uit??
En ik die dacht dat mijn leven een puinhoop is.
Ik had me je wel anders voorgesteld.
In prenten en op schilderijen kom je er altijd prachtig voor.
Nu ja, prachtig, een beetje eenvoudig maar toch…
Cool…
Uit de verhalen leid ik af dat jij altijd zo wat je goesting deed
En nogal eens tegen de schenen van de overheid durfde sjotten,
Nu ja, niet letterlijk, maar aan woorden had je geen gebrek.

Man, en moet je je nu hier eens zien hangen…
Zielig gewoon…
Er blijft niet zoveel van je over, hé?
Geen hoofd, geen armen, bijna geen voeten…
Alleen nog een stukje romp en benen…
Is dat alles…?
Hoe moet dat verder? Hoe kan ik nog met je praten?
Ik voel me een beetje idioot!!
Hoe ga je nog een wonder kunnen doen?
Of bestaat dat niet meer?

God man, hoe moet dat verder in de wereld?
Als ik naar het nieuws kijk of de krant openslaag zie en hoor ik niets anders dan ellende, oorlog, hongersnood, overstromingen, bosbranden.
Mensen op de vlucht, vluchtelingen in mijn eigen buurt…
Ik had zo een beetje gehoopt, dat jij een oplossing zou kunnen bieden,
Maar als ik je hier zo zie hangen, begin ik daar toch een beetje aan te twijfelen.

Bram.
Ja.
Bram.
Ja, wie is daar? Wie roept mij?
Bram kijk naar mij. Het ben Ik dat stukje romp en benen.
Ik begrijp dat je verloren loopt in deze hectische wereld. Ik begrijp dat je je moedeloos voelt.
Maar blijf niet bij de pakken zitten.
Dit beeld van mij moet je juist de moed en de inspiratie geven om mijn opdracht verder te zetten.
De kerk vandaag is een beetje zoals ik nu ben, hier in deze kapel. Verminkt maar niet verloren.
Zolang er ook maar het minste overblijft, kan je verder.
Ik ben zwaar verminkt, aangetast door de tand des tijds, zoals dat zo mooi gezegd wordt.
Maar ik ben er nog en zal er ook altijd zijn.
Ik zou aan jou willen vragen een beetje mijn hoofd en mijn handen en voeten te willen zijn, om mijn werk op aarde verder te zetten.
Jezus, man, je vraagt wel veel van mij.

Ik ben 15, hoe wil je dat ik de wereld ga veranderen, hoe wil je dat ik ga opboksen tegen multinationals, tegen grote wereldmachten enzovoort?
Als het grote geleerden en politici niet lukt…

Mijn beste Bram, dat vraag Ik ook niet. Probeer in je eigen omgeving dat te doen wat Ik altijd al gevraagd heb.
Heb je naaste lief zoals Ik jou liefheb, onvoorwaardelijk, dan zet je Mijn werk verder en door jouw voorbeeld gaan anderen ook die weg volgen.
En je zal zien, Ik krijg weer een gezicht, Ik krijg weer handen en voeten…
Niet door grote wereldschokkende dingen te realiseren, maar door weer oog te hebben voor een zieke, door hulp te bieden waar dat nodig blijkt, door een arme eten te geven of kleding of onderdak of gewoon… Liefde.

Is dat alles Jezus? Gewoon liefde geven?

Mijn beste Bram, dat is alles, maar vergeet niet dat onvoorwaardelijke liefde het moeilijkste is wat er te geven valt.

Jesus, I will go for it!!
See You

Dag Bram, succes ermee, en denk eraan: “Ik zal er altijd zijn voor jou!!”

Johan Schoenaers, promotor regio Limburg